NSZZ Solidarność Region Świętokrzyski



Newsletter

Tygodnik Solidarność Świętokrzyska nr 2 (1139) z dn. 12 stycznia 2018r.

Ryczałt za nocleg w samochodzie - Marta Śnioch

 
Sąd Najwyższy w dniu 26 października 2017r. w siedmioosobowym składzie rozstrzygnął zagadnienie prawne:
 

 

„Czy w przypadku gdy warunki wypłacania należności z tytułu podróży służbowej pracownikowi - kierowcy zatrudnionemu w transporcie międzynarodowym (u innego pracodawcy niż państwowa lub samorządowa jednostka sfery budżetowej) zostały określone w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie wynagradzania albo w umowie o pracę (art. 775 § 3 k.p.), pracownikowi - kierowcy, który dobowy odpoczynek wykorzystuje w pojeździe znajdującym się na postoju i wyposażonym w miejsce do spania (art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców, tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 ze zm.), przysługują należności z tytułu ryczałtu za nocleg w podróży służbowej co najmniej w wysokości 25% limitu określonego w załączniku do rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1991 ze zm.), czy też ryczałt za nocleg w podróży służbowej takiego pracownika może być określony w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania lub umowie o pracę poniżej 25% limitu określonego w załączniku do rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2002 r. (§ 9 ust. 2 rozporządzenia)?”.
Sprawa dotyczyła pracownika zatrudnionego na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych w transporcie krajowym i międzynarodowym. U pozwanego pracodawcy obowiązuje regulamin wynagradzania, który określa należności przysługujące pracownikom z tytułu podróży służbowych. Zgodnie z jego zapisami, za każdą dobę zagranicznej podróży służbowej pracownikowi przysługuje dieta w wysokości 30,50 euro oraz ryczałt za nocleg w wysokości 13,50 euro. Z. W. został zapoznany z treścią regulaminu. W trakcie zatrudnienia pracownik, na polecenie pracodawcy, wykonywał regularne kursy na trasach międzynarodowych. Pracodawca nie zapewniał pracownikowi bezpłatnego noclegu w warunkach hotelowych (motelowych), w związku z czym Z. W. podczas wyjazdów zagranicznych nocował w kabinie samochodu. Gdyby przyjąć, że pracodawcę obowiązywały stawki ryczałtu noclegowego określone w rozporządzeniach wykonawczych do Kodeksu pracy, to pracownikowi za 291 nocy spędzonych w szoferce należałaby się ogółem kwota 22.148,23 zł, której mu nie wypłacono. Sąd Rejonowy zasądził na rzecz pracownika tę kwotę, a w pozostałym zakresie (w części dotyczącej wyrównania diet) oddalił powództwo. Sąd okręgowy podtrzymał w całości ustalenia faktyczne oraz argumentację prawną sądu rejonowego, wobec czego oddalił apelację pracodawcy wniesioną od wyroku sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej od wyroku sądu okręgowego pracodawca kwestionował m.in. stanowisko sądu drugiej instancji, wedle którego pracodawca spoza sfery budżetowej jest zobowiązany do wypłaty pracownikowi ryczałtu za nocleg w wysokości limitowanej przepisami wykonawczymi do Kodeksu pracy, niezależnie od faktycznych kosztów podróży poniesionych przez pracownika. Rozpoznający tę skargę zwykły skład Sądu Najwyższego powziął istotne wątpliwości natury prawnej dotyczące problematyki związanej z ustaleniem wysokości ryczałtów za noclegi przysługujących pracownikom spoza „budżetówki” i dlatego postanowił je przedstawić do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy po rozpatrzeniu podjął uchwałę, która oznacza że zakładowe przepisy prawa pracy (układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania itp.), względnie postanowienia umowy o pracę, mogą - w odniesieniu do pracowników zatrudnionych poza sferą budżetową – kształtować wysokość należnych im ryczałtów noclegowych w sposób mniej korzystny, niż ten, który wynika z przepisów wykonawczych do Kodeksu pracy, mających bezpośrednie zastosowanie tylko do pracowników sfery budżetowej. Dopiero gdy ani zakładowe źródła prawa pracy, ani umowa o pracę, nie określają wysokości ryczałtu noclegowego przysługującego pracownikom „sektora prywatnego”, to wówczas takim osobom należy się ryczałt w wysokości analogicznej, jak w przypadku pracowników „budżetówki”, ustalony w przepisach wykonawczych do Kodeksu pracy, co wynika z art. 77[5] § 5 k.p.
 

Udostępnij

Pozostałe artykuły tego wydania:


wstecz
 


Kapitał ludzki Unia Europejska

Strona internetowa współfinansowana przez Unię Europejską
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego