NSZZ Solidarność Region Świętokrzyski



Newsletter

Tygodnik Solidarność Świętokrzyska nr 5 (1189) z dn. 1 lutego 2019r.

Prace szczególnie niebezpieczne - Kazimierz Pasternak

Jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy w sferze ochrony zdrowia i życia pracowników jest ustalenie i systematyczne aktualizowanie wykazu prac szczególnie niebezpiecznych w zakładzie pracy, w porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi, z uwzględnieniem opinii lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami. Dotyczy to również pracowników wykonujących prace w porze nocnej, wykonujących prace w warunkach szczególnie niebezpiecznych. Czas pracy tej grupy pracowników nie może przekraczać 8 godzin na dobę. Pracami szczególnie niebezpiecznymi wedle obowiązujących przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy są w szczególności, prace przy użyciu materiałów niebezpiecznych, prace na wysokości, roboty budowlane, prace rozbiórkowe, remontowe i montażowe przy zachowaniu ruchu zakładu. Do prac szczególnie niebezpiecznych należą także wszelkie prace w zbiornikach, kanałach i we wszelkiego typu przestrzeniach zamkniętych. Na podstawie ustawy - kodeks pracy art. 225 pracodawca obowiązany jest zapewnić wykonywanie pracy przez co najmniej dwie osoby, w celu zapewnienia asekuracji jeśli istnieje możliwość wystąpienia szczególnego zagrożenia dla zdrowia i życia człowieka. Pracodawca w porozumieniu z organizacjami związkowymi zobowiązany jest opracować zakładowy katalog prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej po uwzględnieniu stosownych przepisów prawnych odnoszących się do danej branży (np. rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w hutnictwie żelaza i stali, czy rozporządzenia o wykonywaniu prac podwodnych). Pracodawca ma ponadto zapewnić przy wykonywaniu prac szczególnie niebezpiecznych bezpośredni nadzór nad przebiegiem wykonywanych prac, odpowiednie, właściwe dla zdefiniowanego zagrożenia, środki zabezpieczające zarówno techniczne jak i organizacyjne. W katalogu tych środków bez wątpienia znajdują się kwestie asekuracji pracowników, zastosowanie środków ochrony zbiorowej i indywidualnej np. urządzenia chroniące przez upadkiem z wysokości, aparaty tlenowe, oznakowanie stref niebezpiecznych. Pracodawca zapewnia instruktaż pracowników, w szczególności obejmujący kolejności wykonywania zadań, zasady bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujące podczas wykonywanych czynności, procedury postępowania w sytuacjach awaryjnych, polecenia pisemne i imienny podział pracy. Warto wskazać, że nadzór bezpośredni nad przebiegiem wykonywanych prac niebezpiecznych nie może być realizowany doraźnie, z przerwami, lecz w sposób ciągły. W praktyce oznacza to, że chwilowa nieobecność pracownika nadzoru bezpośredniego skutkuje bezwzględnym zakazem wykonywania przez pracowników prac szczególnie niebezpiecznych. Prace szczególnie niebezpiecznie obowiązkowo powinny zostać ujęte w ocenie ryzyka zawodowego każdego pracownika wykonującego te prace z wykazem działań profilaktycznych włącznie. Jakiekolwiek skróty, tolerowany bałagan organizacyjny w omawianej materii jest niedopuszczalny. Społeczni inspektorzy pracy zawsze priorytetowo nadzorują zagrożenia.


Udostępnij

Pozostałe artykuły tego wydania:


wstecz
 


Kapitał ludzki Unia Europejska

Strona internetowa współfinansowana przez Unię Europejską
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego