NSZZ Solidarność Region Świętokrzyski



Newsletter

Tygodnik Solidarność Świętokrzyska nr 24 (1297) z dn. 18 czerwca 2021r.

Stresogenne zagrożenia w środowisku pracy - Kazimierz Pasternak

Pracodawca, wedle ustawy kodeks pracy, jest zobowiązany do ochrony zdrowia i życia pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, poprzez odpowiednie wykorzystanie osiągnięć nauki i techniki. Oznacza to, że proces ten, wpisany w ustawowy katalog pracodawcy, winien być ciągle udoskonalany wraz z postępem nauki i techniki. W pierwszej kolejności, aby sprostać zadaniu, należy na bieżąco rozpoznawać „nowinki naukowo – techniczne” w sferze ochrony zdrowia i życia pracowników, aby następnie z jak najlepszym skutkiem móc je zastosować w zakładzie pracy. Koszty z tym związane mają w tym przypadku drugorzędne znaczenie, bo zdrowie i życie pracownika jest jedno i podlega szczególnej ochronie. Tu nie może być taryfy ulgowej, także w okresie pandemicznej zarazy. Wszelkie zmiany na korzyść bezpieczeństwa pracowników pracodawca ma obowiązek konsultować m.in. z zakładowymi organizacjami związkowymi. To od znajomości omawianej problematyki i aktywności przedstawicieli związkowych oraz negocjacyjnych umiejętności, zależy w znacznym stopniu ostateczny standard poprawy bezpieczeństwa pracy pracowników. A jest na tym polu ciągle wiele do zrobienia, bo ochrona zdrowia i życia pracowników nie może zostać sprowadzona do jedynie technicznego bezpieczeństwa pracy, co często ma miejsce. Dowodem na to jest chociażby lektura ocen ryzyka zawodowego czy protokołów powypadkowych sporządzonych przez zespoły powypadkowe na okoliczność zdarzeń wypadkowych w miejscu pracy. Pomijane są praktycznie zagrożenia stresogenne ze skutkiem śmiertelnym. Nie od dziś wiadomo, że nadmierny, ciągły, niekontrolowany stres w środowisku pracy może człowieka w konsekwencji zabić albo doprowadzić do ciężkiego kalectwa. Stąd nadmierny stres nie może być bagatelizowany w rzeczywistości zakładowej, poprzez chociażby tolerowanie kolejnych stresów zagrażających zdrowiu i życiu pracownika, który często w obawie o konsekwencje służbowe, zwolnienie z pracy wybiera milczenie.  Stresory te nie są obce pracownikom w zakładach, instytucjach, gdzie brak jest oczekiwanych relacji międzyludzkich nacechowanych szacunkiem, godnością, ochroną dóbr osobistych, wzajemną solidarnością i prawidłową organizacją pracy. Zobiektywizowana ocena pracownika, respektowanie na co dzień obowiązującego prawa i sprawiedliwości ogranicza zaistnienie kolejnych stresorów. Niełatwo współcześnie monitorować skutecznie patologię niekontrolowanego stresu, szczególnie w strukturach korporacyjnych, zainteresowanych z reguły maksymalizacją zysku kosztem zniewolenia, pracowniczego wyzysku. Tu jest zadanie do odrobienia zarówno przez instytucje państwowego nadzoru nad warunkami pracy jak i nadzór organizacji związkowych, ustawowo odpowiedzialnych za przestrzeganie przez pracodawców przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

 


Udostępnij

Pozostałe artykuły tego wydania:


wstecz
 


Kapitał ludzki Unia Europejska

Strona internetowa współfinansowana przez Unię Europejską
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego