NSZZ Solidarność Region Świętokrzyski



Newsletter

Tygodnik Solidarność Świętokrzyska nr 25 (1346) z dn. 21 czerwca 2022r.

Obowiązki pracodawców wynikające z nowej ustawy o obronie Ojczyzny - Marta Śnioch

Dnia 23 kwietnia 2022r. weszła w życie ustawa z 11 marca 2022r. o obronie Ojczyzny, która uchyla m.in. ustawę z 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa ta określa m.in. zasady realizacji przez przedsiębiorców zadań na rzecz Sił Zbrojnych oraz uprawnienia i obowiązki służbowe żołnierzy. Podobnie jak w poprzedniej ustawie o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej w ustawie o obronie Ojczyzny przewidziano także przepisy nakładające obowiązki na pracodawców cywilnych zatrudniających osoby, które wykonują zadania wobec armii.
Osoby podlegające obowiązkowi obrony są zobligowane do osobistego stawienia się na wezwanie właściwych organów w sprawach dotyczących tego obowiązku (art. 6 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny).
Pracownikom oraz osobom zatrudnionym na podstawie umowy cywilnoprawnej, wezwanym do takiego osobistego stawienia się, którzy nie otrzymali wynagrodzenia za czas nieobecności z powodu wezwania, przysługuje zryczałtowana rekompensata za utracone zarobki. Jest ona przyznawana na żądanie pracownika.
Rekompensata ta przysługuje za każdy dzień w wysokości 1/30 minimalnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu roku poprzedniego, ustalanego na podstawie przepisów ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (w grudniu 2021r. było to 2800 brutto miesięcznie).
Rekompensatę wypłaca organ wzywający na podstawie zaświadczeń wydanych przez pracodawców (art. 6 ust. 2 ustawy o obronie Ojczyzny). Należy jednak zwrócić uwagę, że przepis wyraźnie zaznacza, iż jest ona należna tylko w przypadku, gdy pracownik nie otrzymał za te dni nieobecności wynagrodzenia. Zatem jeśli pracodawca zdecyduje się na wypłatę wynagrodzenia pomimo nieobecności zatrudnionego w pracy, nie ma potrzeby wystawiania zaświadczenia o dniach, w których osoba z uwagi na osobiste stawiennictwo w organach obronnych utraciła zarobki.
Ustawa o obronie Ojczyzny nie zawiera w swojej treści ani nie odsyła do gotowego wzoru takiego zaświadczenia. Zatem pracodawca wystawia je według własnego wzorca. Jednak powinno ono zawierać poza danymi zatrudnionego także liczbę dni usprawiedliwionej nieobecności, w których nie otrzymał on wynagrodzenia z powodu osobistego stawienia na wezwanie organu. Nie ma natomiast potrzeby wskazywania w tym zaświadczeniu kwoty utraconych zarobków, ponieważ rekompensata ma stałą, zryczałtowaną wysokość, niezależną od płacy zatrudnionego.
Zwolnienie od pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia w wymiarze 2 dni przysługuje pracownikowi:
- powołanemu do czynnej służby wojskowej (z wyłączeniem służby zawodowej),
- pełniącemu służbę w rezerwie.
Pracodawca ma obowiązek udzielić takiemu pracownikowi zwolnienia na jego wniosek (art. 311 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny). Zwolnienia tego rodzaju nie stosuje się w przypadku powołania w trybie natychmiastowego stawiennictwa.
Natomiast w przypadku pracownika, który pełnił terytorialną służbę wojskową rotacyjnie, jednorazowo, nieprzerwanie przez okres co najmniej 30 dni, pracodawca ma obowiązek udzielić zwolnienia od pracy po odbyciu tej służby w wymiarze 1 dnia. Także w tym przypadku pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia (art. 311 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny).
Ustawa daje jednak pracodawcy możliwość podjęcia decyzji o wypłacie wynagrodzenia za te dni na własny koszt (art. 311 ust. 4 ustawy o obronie Ojczyzny).

 


Udostępnij

Pozostałe artykuły tego wydania:


wstecz
 


Kapitał ludzki Unia Europejska

Strona internetowa współfinansowana przez Unię Europejską
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego