NSZZ Solidarność Region Świętokrzyski



Newsletter

Tygodnik Solidarność Świętokrzyska nr 33 (1217) z dn. 4 października 2019r.

Psychoterror w pracy - Kazimierz Pasternak

Jednym z ustawowych, fundamentalnych obowiązków każdego pracodawcy jest stała, kompleksowa ochrona zdrowia i życia pracowników z zastosowaniem najnowszych osiągnięć nauki i techniki. Ergonomia pracy, warunki psychospołeczne, kultura bezpieczeństwa wpisują się we wskazany katalog obowiązków. Mimo różnorakich propagandowo – informacyjnych kampanii, publikacji, akcji o zasięgu europejsko – krajowym nadal nie brakuje w naszej krajowej rzeczywistości zakładowych obszarów patologii, gdzie człowiek, pracownik jest poniżany, zastraszany, okłamywany i w efekcie wyzyskiwany. Obawia się konsekwencji, więc milczy, bo chce pracować, zarobić na chleb. Dobrze wie, że mimo optymizmu, spadku notowanego bezrobocia, w najbliższej okolicy nie znajdzie lepszej pracy. To wykorzystują pracodawcy, ci, dla których człowiek – pracownik nie zasługuje na szacunek, sprawiedliwe traktowanie czy respektowanie przyrodzonej, konstytucyjnie gwarantowanej osobistej godności. Dla tej grupy pracodawców najważniejszy jest zysk za wszelką cenę w maksymalnie krótkim czasie. A ochrona zdrowia i życia pracownika kosztuje. Po co, w ich filozofii, te dodatkowe wydatki. Przepisy na tę okoliczność bywają bezradne, nieegzekwowane. Wysokie temperatury w miejscu pracy, zagęszczanie stanowisk pracy (zamiast maszyny w kilku halach - są lokowane w jednej, bo koszty). Tak pojmowana reorganizacja zakładu nie służy ochronie zdrowia pracownika. Na hałas, ciasnotę, silny stres, fatalną organizację pracy, zmęczenie nikt nie narzeka, bo w głowie zakodowany został komunikat o ewentualnym przeniesieniu produkcji za wschodnią granicę, gdzie o ochronie zdrowia i życia pracowników mało kto pamięta. A przecież zarządzanie przez strach, w konsekwencji skutkuje ludzkimi dramatami w postaci chociażby zawałów, udarów, wypalenia zawodowego, depresji, narkomanii czy alkoholizmu. Tego rodzaju postawy pracodawców w konsekwencji powodują wymierne straty chociażby ze względu na absencję chorobową pracowników, nieefektywną obecność w pracy mimo choroby (strach przed utratą pracy, premii itp.) albo wzrost liczby urazów, zdarzeń wypadkowych. Na tego rodzaju patologiczne traktowanie pracowników nie może być zgody. Granice podłości wobec człowieka – pracownika nie mogą być przekraczane, bo życie i zdrowie jest jedno. Strach nie może bez końca paraliżować. Są organizacje związkowe NSZZ „Solidarność”, społeczni inspektorzy pracy w najbliższym otoczeniu, którzy pomogą. Otwarci na współpracę, likwidowanie tego rodzaju patologii są instytucje państwowego nadzoru nad warunkami pracy (PIP, Sanepid, itd., itp.).
Przyzwolenie, tolerowanie psychoterroru w pracy jest niemoralne, sprzeczne z zasadami sprawiedliwości, a cena, jaką płacą pracownicy jak i wszyscy podatnicy z tytułu dramatycznych konsekwencji takiego postępowania dla zdrowia i życia człowieka to miliardy złotych rocznie.

 


Udostępnij

Pozostałe artykuły tego wydania:


wstecz
 


Kapitał ludzki Unia Europejska

Strona internetowa współfinansowana przez Unię Europejską
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego