NSZZ Solidarność Region Świętokrzyski



Newsletter

Tygodnik Solidarność Świętokrzyska nr 36 (1263) z dn. 16 października 2020r.

Pracownicze dobra chronione - Kazimierz Pasternak

Zdrowie i życie pracownika jest z mocy obowiązującego prawa dobrem podlegającym bezwzględnej, systematycznej, maksymalnie skutecznej ochronie. Zarówno pracodawcy jak i pracownicy mają w tym zakresie zarówno ustawowo definiowane prawa jak i obowiązki wpisujące się w swoiste systemy chroniące zdrowie i życie pracowników. W celu realizacji tego zadania obowiązują zasady i normy prawne, których nieprzestrzeganie przez pracowników może skutkować dolegliwymi sankcjami dyscyplinarnymi. Wiele do powiedzenia mają w przedmiotowej sprawie sami pracownicy, którzy nie mogą w żadnym przypadku powoływać się na nieznajomość prawa w tej materii. Jednym z ustawowych narzędzi będących w posiadaniu pracowników jest znowelizowany art. 210 ustawy kodeksu pracy. Na podstawie wymienionego przepisu pracownik w trosce o ochronę swojego zdrowia i życia ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy w warunkach nieprzestrzegania bhp lub zagrożenia zdrowia i życia, zawiadamiając o tym bezzwłocznie przełożonego. Jest to samodzielna decyzja pracownika podjęta w ściśle dokonanej oceny i stwierdzonych faktów. Pytanie czy z tytułu błędnej oceny stanu faktycznego poprzedzającego przerwanie wykonywanej pracy, pracownik może ponieść konsekwencje dyscyplinarne? Zdecydowanie nie. Analiza omawianego przepisu skutecznie chroni pracownika. W świetle paragrafu 21, dodanego do cytowanego art. 210, pracownik nie może ponosić jakichkolwiek konsekwencji niekorzystnych dla siebie z powodu powstrzymania się od pracy lub oddalenia się z miejsca zagrożenia w wymienionych przypadkach. Za okres niewykonywania z tego tytułu pracy, pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Uprawnienie do powstrzymania się od wykonywania pracy wymagającej szczególnej sprawności psychofizycznej mają pracownicy, których stan psychofizyczny nie zapewnia bezpiecznego wykonywania pracy i stwarza zagrożenie dla innych osób, oczywiście po uprzednim powiadomieniu przełożonego. Pracownik nie może lekceważyć wymienionego zagrożenia. Nie może pracować mimo stwierdzonego faktu zagrożenia, narażając świadomie zarówno siebie jak i innych na utratę, zagrożenie zdrowia i życia. Tego rodzaju nieodpowiedzialne zachowanie może być zakwalifikowane jako świadome działanie na niekorzyść pracodawcy, jego dobra podlegającego prawnej ochronie. Wiele dramatów, pracowniczo-rodzinnych tragedii, udałoby się uniknąć gdyby pracownicy odważnie, świadomie sięgali po wymienioną ustawę, bez obawy o konsekwencje, odrzucając tym samym brawurę, czy taktykę pójścia na skróty.


Udostępnij

Pozostałe artykuły tego wydania:


wstecz
 


Kapitał ludzki Unia Europejska

Strona internetowa współfinansowana przez Unię Europejską
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego